Susanne Marx is choreografe, dansdocente en regisseuse. Ze studeerde aan de School voor Nieuwe Dans Ontwikkeling van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en bij Dasarts in Amsterdam. Ze produceert voorstellingen, vaak in samenwerking met andere theatermakers en kunstenaars. Zij werkt als docente bij de Theaterschool Amsterdam en Artez in Arnhem, waar zij onder andere de artistieke praktijk begeleidt. Tevens geeft ze dansles aan jongeren via Jeugdtheater de Krakeling.

In 2017 maakte zij in samenwerking met ICK het danseducatieproject Gulliver: een kinderrevolutie. Daarin geven basisscholieren uit de Bijlmer in de leeftijd van zes tot negen jaar hun eigen, ideale wereld vorm. Dit doen ze vanuit zelf gecreëerde bewegingen en teksten, als mondige personen die zelf inhoud leren maken in een serie danslessen. Deze lessenreeksen monden uit in een voorstelling, naar de thematiek van het boek Gullivers reizen. Een ander belangrijk resultaat van dit project is een duurzame lessenreeks hedendaagse danseducatie voor basisscholen. Op 31 mei was de presentatie in het Bijmer Parktheater. In 2018 wordt dit project met schoolkinderen uit Nieuw-West gepresenteerd in De Meervaart. Van het project Gulliver is een documentaire Gulliver, een reus in de Bijlmer gemaakt door Juliette Stevens die 18 maart in première gaat op het Cinedans festival.

In oktober 2016 werkte zij als choreografe bij de Deutsche Oper Berlin aan de opera Gianni van Martin Butler.

Intussen ontwikkelt zij in meerdere stappen een choreografieconcept voor koren, De Bacchanten. Waaronder in opdracht van SLAA en Podium Mozaïek Grensgebieden, een literair, fysiek en muzikaal programma rondom het thema persoonlijke vrijheid naar aanleiding van de val van de Berlijnse Muur in 1989. Ze deed dit samen met operamaker Kirsten Schötteldreier, schrijver Olivier Willemsen en Joyce Roodnat als verteller.

In CLOSE/D, was als theaterstuk de opening van het WhyNotfestival 2015, met het idee van een bewegend koor. Tekstfragmenten uit Masse und Macht van Elias Canetti werden gecombineerd met de persoonlijke overwegingen van de zangers; beide teksten spreken over persoonlijke angst voor de ander en de drang van de mens om zich terug te trekken in de private ruimtes. Componist Natalia Dominguez Rangel componeerde een nieuw muzikaal stuk gebaseerd op de teksten. Spraak gaat hier over in zang, en beweging veranderd in geluid.

In 2014 co-regisseerde zij Perseus en Andromeda samen met Martin Butler, dat door Denemarken tourde onder andere bij het Operafestival Aalborg.
In 2011 maakte zij het dansmuziekstuk Meisje Loos, dat in het Julidans festival in première ging en in 2012 in verschillende theaters tourde. In 2013 werd het hernomen.
In 2008 maakte zij  Geboeid, de voorstelling die met veel bijval lang in Nederland en in de Neuköllner Oper in Berlijn en tijdens de culturele hoofdstad Istanbul te zien was.
In 2010 maakt zij in opdracht van Kosmopolis een dansvoorstelling voor 10 kickbox meisjes, Chicks Kicks & Glory.
Eerste producties waren Niets dan Goeds, een eclatant succes-theaterstuk met ouderen van het tehuis Tabitha, Solo 29, the B-side, over choreograaf Martin Butler en Bedtime Stories, een dansdrieluik dat in Nederland tourde.